Nöbetçi Eczaneler
Hatay’da 6 Şubat depremlerinde iki çocuğunu kaybeden Hüseyin Öz, büyük acısını anlamlı bir yardım hareketine dönüştürdü. Öz, başlattığı bağış kampanyalarıyla üç yıl içinde deprem bölgesindeki yaklaşık 2 bin ihtiyaç sahibi çocuğa kıyafet, kırtasiye malzemesi ve özel ihtiyaçlarını karşılayarak umut oldu.
Enkazdan Çıkan Hayat, Yardıma Dönüştü
Hatay’da nakliyeci olan Hüseyin Öz, 6 Şubat 2023 Kahramanmaraş merkezli depremlerde evinin yıkılması sonucu 14 yaşındaki oğlu Fethi ve 19 yaşındaki kızı Neris Ece’yi kaybetti. Kendisi ve eşi Yudum Öz ise enkazdan yaralı olarak kurtarıldı. Tedavi için Ankara’ya yerleşen Öz’ün sağ bacağı ve sol kolu ampute edildi. Protezlerle yeniden ayağa kalkan Öz, kaybettiği evlatlarının anısını yaşatmak için bir misyon üstlendi.
Hastane Odasından Başlayan Dayanışma Ağı
Hüseyin Öz, yardım hareketinin nasıl başladığını şu sözlerle anlattı: “Hastanede yatarken, okuldan arkadaşlarım Suna ve Meryem beni aradılar. ‘Çocuklara bot ve mont alacağız. Sen de bizim ekibe katılır mısın?’ dediler. Önce, ‘Beni bu işlere bulaştırmayın, insanlar yanlış anlayabilir’ dedim ama onların ısrarlarıyla bu kampanyaya başladım.”
İlk etapta 70-75 çocukla başlayan yardımlar, zamanla büyüyerek 2 bine ulaştı. Öz, bu büyümenin arkasındaki en önemli etkenin “insanların bize duyduğu güven” olduğunu vurguladı.
Şeffaflık ve Güven İlkesi
Yapılan tüm yardımların titizlikle belgelendirildiğini ifade eden Öz, süreci şöyle anlattı: “Çevremizde tanıdığımız, durumu iyi olan kişilere ulaşıp, ‘Bayramda çocuklara yardım etmek ister misiniz?’ diye soruyorum. İsteyen kıyafeti kendi alır gönderir, isteyen bize yardımcı olur ve biz alır göndeririz. Biz de bunların hepsini belgeleriz.”
Öz, yardımların genellikle Hatay’daki konteyner kentlerde kalan depremzede ailelerin çocuklarına ulaştığını, ancak Ankara’daki ihtiyaç sahibi öğrencileri de unutmadıklarını belirtti.
Sadece Kıyafet Değil, Özel İhtiyaçlar da Karşılanıyor
Yardımların kapsamının sadece bayramlık kıyafetlerle sınırlı kalmadığını aktaran Hüseyin Öz, “Bazen ihtiyaç sahibi olan insanlar bizi tanıdıkları için, biz de onları bildiğimiz için ekstra ihtiyaçlar oluyor.” dedi.
Öz, üniversiteyi kazanıp bilgisayar ihtiyacı olan bir gence bilgisayar, tablete ihtiyacı olan bir başka çocuğa tablet ve tekerlekli sandalyesi bozulan engelli bir çocuğa yeni sandalye temin ettiklerini anlattı. Yardımların büyük kısmının Bilkent Şehir Hastanesi’ndeki doktor, hemşire, fizyoterapistler ve Hatay’dan arkadaşların katkılarıyla gerçekleştiğini söyledi.
Çocukların Mutluluğu Hayata Bağlıyor
Yardım ulaştırdıkları çocukların mutluluğunun kendisi için en büyük motivasyon kaynağı olduğunu söyleyen Öz, duygularını şu sözlerle paylaştı: “Çocuklar o kadar mutlu oluyor ki… Biz o çocukların orada hissettiği mutluluğun çok daha fazlasını hissediyoruz. Onların mutluluğu beni hayatta tuttu. Allah beni bu hayata döndürmüşse demek ki bunun sebebi bu çocuklara yetişmem içinmiş diye düşünüyor ve inanıyorum.”
Kendi çocuklarının ihtiyaçlarını alırken bile bu kadar seçici davranmadığını ifade eden Öz, “Depremde zarar görmüş çocuklara bir şey alırken, elimden gelenin en iyisini yapmaya çalıştım.” dedi.
Bitlis’te Çocukları Adına Kütüphane Açıldı
Hüseyin Öz’ün çabaları sadece maddi yardımla sınırlı kalmadı. Fethi ve Neris Ece’nin anısını yaşatmak için Bitlis’in Güroymak ilçesindeki bir ilkokulda kütüphane açılmasını da sağladı. Bu girişim, kaybettiklerinin anısını eğitimle ölümsüzleştirme çabasının bir yansıması oldu.
“İyi Ki Güzel İnsanlar Var”
Yardım ağının büyümesinde en büyük payın kendisine destek olan insanlarda olduğunu vurgulayan Hüseyin Öz, sözlerini şöyle tamamladı: “Ama şunu özellikle söylemem lazım; iyi ki güzel insanlar var. O insanlar olmasa biz bunların hiçbirini yapamazdık.”
Hüseyin Öz’ün hikayesi, 6 Şubat depremlerinin yarattığı derin yaraların, dayanışma ve insanlık sayesinde nasıl bir umuda dönüşebileceğinin çarpıcı bir örneği olarak hafızalara kazındı.