Nöbetçi Eczaneler
Çanakkale Boğazı’nda 70 yıl önce yaşanan ve 81 denizcinin şehit olduğu TCG Dumlupınar faciasının ardından, şehitlerden birinin hayat hikayesi, Türk denizcilik tarihinin en acı dönemlerine ışık tutuyor. Astsubay Kıdemli Başçavuş Ömer Öney, TCG Dumlupınar’da şehit olmadan önce, Refah Gemisi ve Atılay Denizaltısı facialarından sağ kurtulmayı başarmış bir kahramandı.
Bir Denizci, Üç Büyük Facia
NATO’nun ‘Blue Sea’ tatbikatından dönen TCG Dumlupınar Denizaltısı, 4 Nisan 1953’te Çanakkale Boğazı Nara Burnu açıklarında İsveç bandıralı ‘Naboland’ gemisi ile çarpışarak battı. Bu kazada 81 denizci şehit oldu. Şehitler arasında yer alan Astsubay Kıdemli Başçavuş Ömer Öney’in hayat hikayesi, araştırmacıların dikkatini çekti.
Deniz Harp Tarihçisi Uğur Esmer, Ömer Öney’in hayatını şu sözlerle anlattı: “Astsubay Kıdemli Başçavuş Ömer Öney’in, TCG Dumlupınar şehitleri arasında hayat hikayesi en dikkat çekenlerden biridir.”
Refah Gemisi’nden Kurtuluş
Ömer Öney’in ilk büyük faciası, 1941 yılında yaşandı. Türkiye’nin İkinci Dünya Savaşı koşullarında İngiltere’den satın aldığı denizaltıları ve uçakları teslim almak için gönderdiği personel, Refah şilebi ile yola çıktı. Öney de bu kafilede, Oruç Reis Denizaltısı’nı teslim alacak denizaltıcılar arasındaydı.
Esmer, olayı şöyle aktardı: “Refah şilebinin 23 Haziran 1941’de torpido saldırısına uğraması sonucu gemideki iki filikadan biri patlama anında parçalanmıştı. Öney sağlam kalan filikayı tek başına indirmeyi başarmıştı. Kurtulan 36 kişiden 32’si bu filika sayesinde kurtulmuştu. Bu filika günümüzde Mersin Deniz Müzesi’ndedir.”
Atılay Faciası ve Şanssız Tayin
Kariyerine Yavuz Zırhlısı’nda başlayan Öney, daha sonra çeşitli denizaltılarda görev yaptı. Ancak kader onu bir kez daha zorlu bir sınavdan geçirecekti. Öney, Atılay Denizaltısı’ndan, II. İnönü Denizaltısı’na tayin edildi. Bu tayinden sadece 2 gün sonra, 14 Temmuz 1942’de Atılay Denizaltısı, Birinci Dünya Savaşı’ndan kalma bir mayına çarparak battı.
Esmer, “II. İnönü ve Oruç Reis denizaltılarında görev yaptıktan sonra son görev yeri TCG Dumlupınar (II) Denizaltısı’na tayin oldu” diyerek Öney’in kariyer yolculuğunu özetledi.
Son Facia: TCG Dumlupınar
Ömer Öney, 1953 yılında TCG Dumlupınar’da görev yaparken, üçüncü ve son büyük faciayla karşılaştı. Deniz Harp Tarihçisi Uğur Esmer, o günleri şu sözlerle anlattı: “Arkadaşları ve akrabaları kurtarma çalışmaları sürerken verdikleri röportajda Ömer Öney’in bu kazadan da yani TCG Dumlupınar’dan da kurtulacağını ümit ettiklerini söylüyorlardı.”
Ancak bu kez kader farklı yazılmıştı. Ömer Öney, TCG Dumlupınar’da şehit olan 81 denizci arasına adını yazdırdı.
Acılı Bir Anne
Ömer Öney’in şehadet haberi, ailesi için büyük bir yıkım oldu. Esmer, bu acı olayı şu cümlelerle ifade etti: “Astsubay Kıdemli Başçavuş Ömer Öney’in şehadet haberinin gelmesinden kısa süre sonra annesi üzüntüsünden hayatını kaybetti.”
Astsubay Kıdemli Başçavuş Ömer Öney’in hikayesi, Türk denizcilik tarihinin en zorlu dönemlerinde görev yapan kahramanların fedakarlıklarını ve trajedilerini gözler önüne seriyor. Refah Gemisi ve Atılay Denizaltısı’ndan kurtulmayı başaran bu denizci, son görev yeri TCG Dumlupınar’da şehit olarak, Türk deniz tarihine altın harflerle adını yazdırdı.