Nöbetçi Eczaneler
Diyarbakır’da, çocukları terör örgütü PKK tarafından kaçırılan ailelerin HDP İl Başkanlığı binası önünde sürdürdüğü evlat nöbetinde 14’üncü bayram da buruk geçti. 3 Eylül 2019’da başlayan oturma eyleminde 385 aile, 2 bin 459 gündür çocuklarının yolunu gözlüyor.
‘Çocuğuma Doyamadım, Evimiz Yas Evine Döndü’
2015 yılında 16 yaşındaki oğlu Ramazan’ın kaçırılmasıyla nöbete başlayan Mevlüde Üçdağ, duygularını şu sözlerle ifade etti:
“Oğlum 1 Haziran 2015’te Kur’an kursuna gideceğim dedi bir daha gelmedi. Hiçbir şekilde haber alamadık. Bayram ama bizim için bayram yok. Çünkü içimiz buruk, ciğerimiz yanıyor. İçimizdeki ateş, gözümüzdeki yaşlar dinmiyor. Ancak gelişleri bizim gözyaşlarımızı dindirir. Onsuz bayram bize zindandır. Başımızı rahat yastığa koyamıyoruz. Onu çok özlüyoruz. Çocuğuma doyamadım. Evimiz yas evine döndü. Artık çocuklarımızı versinler. Neredeysen çık gel oğlum. O silahları atın ve güvenlik güçlerine teslim olun.”
‘Ölüm Dahi Olsa Çocuklarımızı Almadan Buradan Ayrılmayacağız’
2015’te 13 yaşındaki oğlu Mehmet için nöbet tutan Nihat Aydın ise şunları kaydetti:
“Çocuklarımıza hasretiz. Gönül ister ki çocuklarımıza kavuşmuş olsaydık, onlarla beraber bayrama girseydik. Maalesef olmadı. Terör örgütü bir kez daha kirli yüzünü gösterdi. Çocuklarımızı bizden ayrı koydular. Anne ve babalar olarak hepimiz çocuklarımızın yolunu gözlüyoruz. Ölüm dahi olsa çocuklarımızı almadan buradan ayrılmayacağız. Ya öleceğiz ya da çocuklarımızı alacağız. Çocuğum, beni görüyorsan eğer ailen hepsi seni bekliyor. Artık yeter diyoruz. O silahları bırakın ve güvenlik güçlerine teslim olun.”
Şimdiye kadar 77 ailenin çocuğuna kavuştuğu nöbette aileler, çocuklarının bir an önce dağdan inmesi ve güvenlik güçlerine teslim olması için çağrılarını yineleyerek, bu kararlı duruşlarından vazgeçmeyeceklerini vurguladı.